• İrem Yılmaz

ANLAR [ kış ]



Mevsimler geçiyor.


Yan yana.


Yan yana mıyız?


Montlarımız vardı üzerimizde, çok değildi ama soğuktu. Kot ceketimi giymiştim bir akşam yanına gelirken, sonra terliklerimi.


‘Terliklerimle gelsem utanır mısın benden?’ demiştim.


‘Saçmalama.’


Saçmalamayı çok severim oysa, anlıyor muydun? Terlikler hep ayağımda kaldı, terlikler. En sık gittiğimiz yerde bir nem kokusu vardı, duyuyor muydun? Yazlıklara has bir nem kokusu. Biz daha yazlık yerlere gidemeden yaz bitiyordu.


Denize yakın bir yerde, denize ulaşmaya güç bulamadan, olduğumuz yerde birbirimize sarıldık. Yorgunduk. Yaşadıklarımızdan, yaşattıklarımızdan yorgun düşmüştük. Yaz bitti.


Mevsimler -


Birden yağmur yağmaya başladı üstümüze. Yağmuru dinlemeyi çok severdim, biliyor musun? Yağmur yağdığında şemsiyeyi açmadan önce durup dinlemek isterdim, isterdik. Çok fazla an’ı paylaşmıyorduk belki ama bazı an’lar hep diğerlerinin önüne geçiyordu, -bırakalım geçsindi. Sana sormak istediklerim boğazımda kilitleniyordu. Sevginin sıcacık, kızgınlığının buz olduğunu biliyor muydun? Biliyordun. Kendin ile de karşındaki ile de ilgili çok fazla şey biliyordun. daha ilk dakikadan beni de çözmemiş miydin?


-Geçiyor.


Üç günde bir olan konuşmalarımızın yerini susmayan telefonlar alıyor. Konuşmalarımız. Sessiz geçmeyen günler, günlerimiz. Hep aynı yerlerde duruyorduk biz, ve mevsimler değişiyordu. Sonra hayatın tüm akışı ve kurgusu değişiyordu, ansızın. Başa dönüyorduk, biz aynı semtlerde buluyorduk kendimizi. Yine. Aynı dairenin çizgisinde dönüyordu hayat, hayatlarımız. Tanıdık bildik seyyarlardan aldığımız sokak simidini paylaşıyorduk, kahvemizi yudumluyorduk, sarılıyorduk, yürüyorduk, otobüslere yetişiyorduk. Yine.


Mevsimler geçiyor.


Geçiyordu.


Gözümüzden kahkaha da gözyaşı da eksik olmuyordu. Olmasındı. Fotoğraflar çekiyorduk. Fotoğraflar birbiri ardına ekleniyordu. Tişörtler, mayolar, montlar, kazaklar, terlikler, botlar. Mevsimlere yetişilmiyordu.


Birden tüm mevsimler geçmiş oluyordu.


En başa dönüyorduk. Dönelimdi. Başın sonu, sonun başı. Hepsi devam ediyor. Ediyordu.

0 yorum

İlgili Yazılar

Hepsini Gör